سخنان ناب:
اگردلشان دنبال امریکا و غیرامریکاست اعتمادنمیکنم.همه درست انتخاب کنند.
امام خامنه اي:وقتی باانقلاب وامام بیعت می‌کنید، انگار با پیغمبربيعت کرده‌اید.
تا کسی از اصالتها گفت، فوراً نگوینددارد تندروی میکند یا افراطی‌گری میکند
امام خامنه اي :نفوذ جریانی در ملت،بوسیله پول وجاذبه‌های جنسی
امام خامنه ای:مرگ بر امریکا دارای پشتوانه ی قوی عقلانی و منطقی
امام خامنه ای: عده ای سعی نکنند چهره امریکا را بزک کنند
امام خامنه ای:ارتباط و مذاکره با امریکا هم خیانت و هم حماقت است
امام خمینی (ره): سازش با شرق و غرب خودباختگی و خیانت به اسلام است
بعضی‌ها کارفرهنگی درداخل دانشگاه راباکنسرت واردوهای مختلط اشتباه گرفته‌اند

برگی از عبرت های تاریخ(نشریه353)

on . ارسال شده در برگی از عبرتهای تاریخ

زبان حقگویی که قطع شد..
 ميثم بن یحیی، مشهور به میثم تمار، از  اصحاب ایرانی و خواص و ياران و شيعيان امیرالمومنین(ع) به شمار مي‌آمد و با سخنرانی های بلیغ و شیوا, از حق اهل بیت(ع) دفاع می کرد.
مقام و منزلت میثم به اندازه ای بود که رسول خدا (ص) بارها سفارش او را به حضرت علی(ع) فرمود.
روزی امير مومنان (ع) چگونگي کشته شدن ميثم را پيش‌گويي و به وي فرمود: تو را بعد از من (بخاطر حق گویی) دستگير مي‌کنند و به دار خواهند زد. در روز سوم از بيني و دهان تو خون روان خواهد شد و محاسنت را رنگين خواهد ساخت.

آن گاه امام علی(ع) درختي را که بر آن ميثم را بر دار خواهند کشيد، به او نشان داد و فرمود: تو در آخرت با من خواهي بود. پس از شهادت اميرالمومنين (ع) ميثم پيوسته به نزد آن درخت مي‌آمد و نماز مي‌گزارد.
چند سال بعد و مدتی قبل از شهادت امام حسین(ع) روزی میثم، برای اعتراض به ظلم والیان حکومت، نزد ابن‌زیاد رفت و سخنانی ایراد کرد. بعد از مشاجره ای کوتاه، ابن‌زیاد به میثم دستور داد از علی (ع) بیزاری جوید و از آن حضرت بد بگوید و میثم را تهدید کرد که اگر به این دستور عمل نکند، دست‌ها و پاهایش را قطع می‌کند و او را به دار می‌کشد.
میثم در پاسخ ، شروع به بیان فضایل امیرالمومنین(ع) کرد و گفت: امام علی من را آگاه کرده است که تو چنین خواهی کرد و زبانم را خواهی برید.
 ابن‌زیاد برای آن که این خبر غیبی را دروغ جلوه دهد، دستور داد تنها دست‌ها و پاهای میثم را قطع کنند و او را به دار کشند. میثم بالای چوبه دار هم دست از روشنگری نکشید و با صدای بلند از فتنه‌های بنی اُمیه سخن می‌گفت. ابن‌زیاد دستور داد تا زبان میثم را قطع کنند و میثم با یادآوری سخن مولایش، لحظاتی پس از آنکه زبانش قطع شد، به شهادت رسید.
شهادت میثم تمّار در ۲۲ ذی‌الحجه سال ۶۰ هجری قمری، ده روز پیش از ورود امام حسین(ع) به عراق، روی داد. ابن‌زیاد از دفن او جلوگیری کرد تا آنکه چند تن از خرمافروشان کوفه، شبانه، جسد وی را از چوبه‌دار ربودند و به خاک سپردند.